Reisverslag

Zuid-Afrika

Robert Sleutel, 24 januari 2008
Zuid-Afrika , Piketberg

De laatste uren

Hallo,

Onze laatste twee weken in het eindeloze Zuid Afrika zijn voorbij gevlogen, net als de overige 18 weken in dit schitterende land.
De derde week van 2008 eerst doorgebracht in Cape Town waar we weer keihard aan het verslag gewerkt hebben, wat nu echt wel vorm gaat krijgen. Ook hebben we geprobeerd onze Mercedes Benz 230TE stationwagen te verkopen wat nog niet echt mee viel. We hebben hem aan een aantal begrafenis ondernemers aangeboden omdat deze sector dit type pooierbakken ombouwt tot echte lijkwagens, maar onze auto heeft hier echter iets te veel km’s voor denken we zelf. Na deze teleurstellende dag met weinig resultaat hebben we even heerlijk genoten van de nieuwe film National Treasure in de Canal Walk, een goede film.
Woensdag voordat we naar Maans en Lee Engelbrecht vertrokken even langs de prachtige westkust gereden waar de schitterende witte duinen de grens tussen zee en land vormen, ook even bij de ‘Table view’ genoten van het mooi uitzicht over de Tafelberg.
Voordat we bij Maans aankwamen haalde hij ons met de Cruiser in, omdat de Benz tegenwoordig met alle bagage aardig op zijn gat ligt en we na het tanken bij Spur in Piketberg ook even goed aan de grond lagen. Bij Maans gaat het super, zoon Herman en Johan zitten tegenwoordig in een kosthuis bij school en alle werkzaamheden op de boerderij vorderen gestaag. Het is alleen verschrikkelijk warm, tegen de 40 graden Celsius aan, in de nachten koelt het vanwege het landklimaat echter lekker af en slapen we uitstekend. Tafeltennis en potje poule in de airco zijn onze favoriete bezigheden.
Donderdag vroeg uit bed om te helpen met het kunstmeststrooien en spuiten van de aardappelen. Nauwja helpen, het is meer kijken hoe de hotnot’s het werk doen in de hitte. Daarna de pivot’s opgestart want de aardappelen verdampen het water als de nete, het enige probleem is dat de stroom er twee maal per dag afgehaald word. Dit is desastreus voor de aardappelen en kost bergen geld, de aardappels verwelken snel met de hoge tempraturen en Maans moet telkens heen en weer rijden (45 km door een pass). De stroom gaat er meestal twee keer 2.5 uur per dag af (rond 8.00 en 18.00) en dat is erg lastig, ook voor het bereiden van eten, waar we trouwens niet over mogen klagen, in de ochtend gebakken ei, bacon en worst op brood .
Vrijdag hebben we de oude kamer van Herman en Johan leeggehaald omdat ze dit jaar in een kosthuis zitten, tussendoor de pivot’s opgestart omdat de stroom weer uitviel. Nadat het werk verzet was heerlijk gerelaxt in het ongeveer 30 graden warme water van het zwembad. Natuurlijk onder het genot van bier, keuze uit Castle lite of Amstel .
Owja moeders al dat eten en drinken begint nu echt serieuze vormen aan te nemen(zie foto’s), broek scheuren in een rap tempo en (korte) broeken gaan als warme broodjes over de toonbank.
Zaterdag even uitgerust, we mogen er tenslotte nog even van genieten, rondom het huis van Maans, waar we geleerd hebben hoe het ‘cricket’ spel werkt en hebben we allemaal een paar ballen geknald. Ook kwam Thijs, een kameraad van Maans waar hij land huurt voor aardappelen, een mafkees van 35 jaar oud waar we erg mee gelachen hebben.
Zondag met de familie Engelbrecht naar de Neder-Duits gereformeerde kerk geweest, waar het aardig druk was en veel jeugd was. Na wat oppervlakkige communicatie na de dienst weer vertrokken naar huis waar we om elf uur heerlijk in het zwembad lagen te kuieren. Lee heeft ons vele Zuid Afrikaanse borreltjes laten proeven die als een bom invielen in het scherpe zonnetje. Door de drank was het richtingsgevoel wat verminderd wat uiteindelijk resulteerde in een kapotte ruit, bodyboard, glas en bord door onze kaatsende kameraad. Gelukkig voor hem kon de gastheer er om lachen omdat die ook pittig aangeschoten was. Het uiteindelijke resultaat was dat iedereen om 15.00 pittig beschonken was en we allemaal even een middag dutje gingen doen om daarna weer even een bommetje te maken in het zwembad en weer gruwelijk veel eten aangeboden kregen.
Maandag gingen we de pivot verplaatsen naar een ander perceel, de wielen gedraaien en slepen maar. Klinkt eenvoudig, maar duurt lang in Afrika. Om 8.00 in de ochtend was het zand van Maans samen met de brandende zon bijna ondragelijk geworden voor mij. De andere jongens zijn natuurlijk ‘die-hards’ en bleven helpen (kijken) ik ging in de auto zitten en daarom ben ik bestempeld tot een ‘auto boer’. Het slepen ging ook niet echt vlot, de Agrica kniktrekker stond te slippen voor de pivot en uiteindelijk brak om 10.00 een wiel van de pivot af en was dit klusje klaar voor de dag. Vervolgens bij één van de drieling broers van Maans hekken gehaald en de pivot opgestart. De middag was helemaal ondragelijk, want voor meer als 40 graden Celsius zijn wij niet gemaakt.
Dinsdag gingen we de hekken gebruiken, omdat we op (ja let op….) struisvogels gingen vangen. Na een met de LandCruiser de eerst 10 jongen struikvogels in de hekken gejaagd te hebben moesten we ze vangen. Maans pakte de vogel bij de kop, Leo greep ze bij de vleugels en ik nam de kop beet en we gooiden ze in de auto waar de Giovanni en Niclas (de kaapse kleurlingen) de beesten opvingen en samen met Jan Dirk vast hielden. Een prachtige belevenis. Vervolgens Jan Dirk en ik achterin de auto en naar de 15 km verder gelegen stal gebracht over de dirt road. We moesten ons en dieren goed vasthouden want ze waren pittig wild. Na het lossen de volgende twee proberen te vangen. Deze dieren waren iets ouder en liepen op een heuvelachtig landschap met stenen. Na een lange rally waarbij de struisvogels het uiteindelijk (vlak voordat wij het) begaven en de landcruiser gewonnen had. Één struisvogel hadden we in de hekken gejaagd met de auto, de andere vast gereden in het hek.
Een schitterende ervaring.
Woensdag was de dag van vertrek bij onze goede kameraad Maans Engelbrecht, die zich met ons ook goed vermaakt heeft. Eerst nog even op de school van zijn zoons afscheid genomen van Herman en Johan. Die werden door de luidspreker opgeroepen, we wilden het zelf omroepen maar dat mocht niet.
Toen Menke (van Uniekum) kwam hebben we nog even wat gedronken en vervolgens afscheid genomen van de man die uiteindelijk onze WAGUHH gekocht heeft (voor een prikkie natuurlijk) en wij dus ook van die zorg verlost zijn. Met Menke hebben we een rondje gereden langs 5 boeren en weer veel gelachen. Gisteravond hebben we Menke en Freek(vorige eigenaar van de Mercedes Benz 230TE) in één van de betere restaurants waar wij gegeten hebben. Erg gezellig en een mooi afsluiting.
Vandaag nog even wat inkopen doen en de dan zijn onze laatste uren hier in het schitterende Zuid Afrika hier begonnen.

Succes en tot morgen

Foto's bij reisverslag

Vorige

Volgende

Gebroken glas

Gescheurde broek nr.1

Gescheurde broek nr.2

Gevangen springbok

Ja jansen ze bestaan nog

Kluis open breken

mmlekker

Pivot slepen

Verkocht

Voor het vangen

Reageren op bovenstaand reisverslag

Reacties op bovenstaand reisverslag